•~กุ๊ดจี่ Can Fly~•คุณเห็นค่าคนที่ลำบากกว่าแค่ไหน...?? แค่อาชีพของเธอรึเปล่า
posted on 23 Aug 2008 14:23 by subbath in ExperiencEวันนี้
ได้มีโอกาสคุยกับผู้หญิงคนนึง
ผู้หญิงที่ "ลำบาก" เหลือเำกิน
ชีวิตเธอน่าสงสาร แต่...อย่างน้้อย
เธอก็ยังสู้ชีวิตต่อไป...
----------------------------------------------------
ในยุคอย่างนี้
คงไม่มีอะไรที่มีค่าไปกว่า "เงิน"
ไม่ว่าจะมีคำพูดที่สวยหรูแค่ไหน...
"เงินทอง เป็นเพียงของนอกกาย"
"เงิน ไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต"
แต่..เชื่อว่า คนที่กล่าวคำสวยหรูพวกนี้ได้
คง มีเงินซื้อข้ากินอย่างแน่นอน
คงไม่ต้องลำบากขนาดว่า ต้องคำนวณเงิน ว่า วันนี้จะมีกินมั้ย
แล้ว...แค่เลี้ยงตัวเอง ยังไม่พอ
เธอยังต้องส่งเงินเลี้ยงครอบครัว
ส่งเงินให้พ่อแม่ ที่รออยู่ข้างหลัง
ยอมจากบ้านมาไกลหลายร้อยกิโลเมตร
เพื่อหาเงิน ส่งให้ครอบครัว
เธอต้องกังวลกับหนี้ที่มันจำเป็นต้องมี
เพราะ "ถ้าเธอไม่เป็นหนี้ พรุ่งนี้ เธออาจจะไม่มีอะไรกินเลยก็ได้"
เธอต้องดิ้นรน หาเงิน ส่งหนี้
ใช้จ่ายทุกสิ่งทุกอย่าง...
ชีวิตเธอ เลือกเ้กิดไม่ได้ ไม่งั้น เธอคงไม่เลือกที่จะเป็นอย่างนี้
ไม่เลือกเกิดมา โดยมีจุดเริ่มต้นจาก "0"
คงอยากจะมีอะไรสักเล็กน้อย เพื่อทำให้ชีวิตเธอดีกว่านี้
เธอเอง ก็คงอยากทำงานดีๆ มีเงินใช้ส่งเสียครอบครัว
อยากมีใครซักคนอยู่เคียงข้างเธอเหมือนกับผู้หญิงทั่วๆไปเหมือนกัน...
แต่....มันยังไม่อาจจะมีได้เลย
เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะอาชีพเธอ ไม่ได้ดีเลิศ ไม่ดีพอที่สังคมจะยอมรับได้
เพราะ..."เธอขายบริการ"
--------------------------------------------------------------------
เธอ...เลือกเกิดไม่ได้
ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือเหมือนคนทั่วๆไป
ไม่ได้ใจแตก ไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้...
แต่...สถานการณ์ทุกอย่าง มันบังคับเธอ
จนเธอจำยอมต้องทำอาชีพอย่างนี้ ทั้งๆที่ ไม่ได้อยากจะทำเลย
เธอมีหนี้จากที่ว่า ต้องซื้อที่ดินให้พ่อแม่ได้อยู่อาศัย
จำต้องทำงานแบบนี้เกือบทั้งวัน เพื่อหาเงิน
ไหนจะค่าห้อง ค่ากินอยู่ ทุกๆอย่าง
แม้...เธออยากจะเริ่มชีวิตใหม่เหมือนกัน
แต่...เธอ ไม่มีทุนที่จะทำ
เธอพยายามไปเรียนวิชาชีพ
เพื่อหวังว่า ซักวัน เธอจะได้เลิกทำอาชีพอย่างนี้ซะที
แต่...เวลาที่เธอไปเรียน เท่ากับว่า เธอเสียรายได้ที่จะใช้หนี้
เสียรายได้ที่จะส่งให้พ่อแม่ไปเหมือนกัน...
แต่...เธอก็ยังดิ้นรนต่อไป
ยังยอมรับในชีวิต ยังสู้ต่อ
โดยหวังว่าซักวัน เธอจะลืมตาอ้าปากได้
เธอจะเป็นคนๆหนึ่ง ที่สังคม มองเห็นเธอ เหมือนกับคนทั่วๆไป
และ ไกลกว่านั้น...
เธอก็อยากจะมีใครซักคน ยอมรับเธอ เคียงคู่เธอจนวันที่ต้องลาโลกนี้ไปเหมือนกัน...
ผมถามเธอว่า "อยากจะมีครอบครัว อยากจะมีลูกเหมือนกับคนอื่นมั้ย"
เธออยากมี แต่...ใครจะยอมรับเธอได้
ใครจะยอมแต่งงาน กับคนที่ด่างพร้อยอย่างเธอ
ถ้าเป็นผ้า เธอก็คง จะเป็นสีดำสนิท...
แต่...ผมเห็นต่างกับที่เธอพูด
ผมเห็นสีขาวใส บริสุทธิ์ กว่าที่เคยเห็นในหลายๆคน ซ่อนอยู่ข้างใน
แต่...กี่คน จะเห็นเหมือนผม
และกี่คน จะยอมรับ ผ้าที่มองภายนอกเป็นสีดำเหมือนเธอ....
--------------------------------------------------
หลายๆคน พอพูดถึงอาชีพนี้
หลายๆคน ก็คงไม่ยอมรับหรอก
คงจะเห็นเธอเป็นปัญหาสังคม ไม่ยอมรับหรอก...
แต่...อยากให้มองบ้าง
ว่า...เธออยากทำเหรอ...??
แล้ว...ทางเลือกของชีวิตมันมีทางเลือกมากมาย เหมือนคำพูดที่สวยหรูรึเปล่า...
สงสารเธอบ้างเถอะนะ...
edit @ 28 Aug 2008 14:19:57 by SuBBatH
ผมก็เห็นใจคนกลุ่มนี้เหมือนกันครับ บางคนไม่มีทางเลือก อย่างน้องคนนี้ หวังว่าฝันของเธอจะเป็นจริง เป็นกำลังใจให้ครับ
คิดว่าอาชีพนี้ ไม่ได้เลวร้ายเลย
แต่เป็นอาชีพ ที่สำคัญของประเทศไทยด้วยซ้ำไป
ถ้าขาดพวกเธอแล้ว ฝรั่งมันจะมาเที่ยวกันหรอ
และ พวกเธอหลายคนก็ไม่อยากทำ
บางคนต้องส่งเงินให้พ่อแม่และน้องที่ต่างจังหวัด
บางคนทำเพราะหมดหนทาง
บางคนทำเพราะประชดครอบครัว
บางคนทำเพราะอยากแต่งตัว
พี่คิดเหมือนผมเลย
อาชีพที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบนี้ไม่ควรไปด่าเค้านะครับ
นักการเมืองยังน่ารังเกียจกว่าอีก
#1 By dong=ดอง,โด่ง on 2008-08-23 17:43