BreaKHearT

[Open Blog]กรง

posted on 24 Mar 2009 11:33 by subbath in BreaKHearT

ขอเปิดบล็อค http://subbath.exteen.com อย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้...

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

เชื่อว่า ทุกคน คงเคยรู้สึกตัวเองว่า

ตัวเองกำลังโดนกักขัง จากอะไรสักอย่าง รึหลายๆอย่าง

แน่นอน ทุกคนอยู่ในกรง อยู่ในรั้ว

คนที่จะมีชีวิตรอดปลอดภัยและอยู่ในโลกอย่างสงบสุข ย่อมอยู่ในรั้วนี้ทั้งสิ้น

ซึ่งรั้วที่ว่าเนี่ย ถ้าจะมองกันไป ก็คงจะมีสองแบบนะ

 

 

 

1. รั้วด้านข้าง

รั้วด้านข้างเนี่ย มันเหมือนเป็นรั้วที่กำหนดเส้นทางเดินของเรา ให้เราเดินไปตามทางที่ควรจะไป ให้เดินในทางที่ควรเดิน ซึ่งถ้าไม่เดินตามรั้วเนี่ย อาจจะตกเหวตายไปเลยก็ได้ มันคงเป็นรั้วเหล็กแข็งแกร่งที่ไม่อาจจะทำลายได้ แต่ก็ลอดผ่านได้ในบางครั้ง  ซึ่งสำหรับผม รั้วพวกนี้ก็คงจะเป็นกฏเกณฑ์ที่เราพึงต้องปฏิบัติ หรือมิอาจจะฝ่าฝืนไปได้ รั้วนี่แข็งแกร่งมั่นคงยิ่งนัก ไม่อาจพังทลายได้หรอก แต่เราก็ลอดผ่านได้ในบางครั้ง แต่ถ้าลอดผ่านรั้ว แล้วเดินหนีไปจากเส้นทางไกลๆ เราอาจจะไม่ได้ย้อนกลับมาอีก หรืออาจจะสาบสูญหรือตายไปเลยก็ได้ ก็เช่น ถ้าเราไม่ทำตามกฏหมาย เล่นยาบ้า สูบกัญชา ไม่นานก็คงตายก่อนวัยอันควร หรือคุณจู่ๆเดินไปยิงอาแปะหน้าบ้านที่ชอบมาฉี่ใส่รั้วบ้าน คุณก็จะได้ไปนอนในคุกเล่นสบายๆไปเลย...

 

ซึ่งจะว่าไป รั้วด้านข้างเนี่ย เราก็ไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนกับมันมากมายนัก ถ้าเดินตามทางไปเรื่อยๆ ก็สุขสบายดีได้ หรือถ้าเดินลอดมันไปบ้าง ก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรมากมาย ไม่ถึงกับลำบากกับการเดินไปตามทางนี้หรอก...

 

 

 

 

 

 

 

2. กรงด้านหน้า

นี่สิ สิ่งที่ทำให้ทุกคนลำบากใจ หยุดเดิน เลิกพัฒนาตัวเอง จบทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งกรงด้านหน้าเนี่ย อาจจะเป็นกรงที่จำเป็นต้องพบเจอ หรือเป็นกรงที่เราสร้างเองก็ได้...

 

กรงที่เราจำเป็นต้องพบเจอ ก็เช่น หน้าที่การงานต่างๆที่เราต้องฟันฝ่าไปตามปกติ เช่น อาจจะเป็นงานเมก้าโปรเจ็คของมนุษย์เงินเดือนทั้งหลาย หรืออาจจะเป็นการสอบของผู้เป็นนักเรียนนักศึกษา ที่ต้องพบเจอกันเรื่อยๆ ซึ่งมันก็ทำให้เราเหนื่อยหน่าย บั่นทอนทั้งกำลังกายและกำลังใจส่วนนึงในการที่จะต้องแหกมันออกไปให้ได้ แต่ก็อาจจะไม่ทำให้เหนื่อยมากมายนักหรอก แค่จะทำให้เราอ่อนแอในช่วงสั้นๆได้ ถ้าได้หยุดพักหลังงานการนั้น ก็คงเพียงพอที่จะทำให้พลังในการจะเดินต่อ กลับคืนมาได้...

 

 

 

แต่กรงอีกอย่าง เป็นกรงที่เราสร้างเอง เป็นกรงที่มองไม่เห็น ไม่อาจจับต้องและสัมผัสมันได้ และหลายคนก็เต็มใจที่จะอยู่ในกรงเช่นว่านั้นเอง ก็คือ กรงแห่งอารมณ์และความรู้สึกเนี่ยแหละ

เพราะเราเป็นคน มีจิตใจ มีความรู้สึกนึกคิด ทำให้เรามีอารมณ์ที่แปรเปลี่ยนไปตามสิ่งที่เราพบเจอได้ ทำให้เราสร้างกรงที่ขังเราไว้ในอารมณ์และความหม่นหมองนั้นเอง แม้กุญแจจะอยู่ในมือเราเองแท้ๆ แต่เราก็เลือกที่จะไม่เปิดมันออกไป เลือกที่จะขังตัวเองไว้ ไม่เดินต่อ เพราะว่า กรงนี้ มันทำให้เราเจ็บและปวดร้าวเกินจะทน จากทั้งคำติฉินนินทา อดีตอันขมขื่นที่ผ่านมา ความปวดร้าวที่ได้เจอในแต่ละครั้ง มันย้อนทำร้ายจนเราไม่อาจจะเดินต่อไปได้เลย เลยเลือกที่จะขังตัวเองไว้ในกรง เพียงเพื่อหยุดทุกอย่าง หลบตัวเองอยู่ในกรงที่ตัวเองคิดว่ามันปลอดภัย แม้ต้องแลกกับความเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม....

 

 

ในวันนี้ ผมได้ฉีกกรงที่ขวางหน้า กรงแห่งหน้าที่การงาน ตอนนี้ได้ถูกฉีกทำลายลงแล้ว และกรงแห่งความรู้สึก กรงแห่งคำติฉินนินทา กรงแห่งการว่าร้าย ผมได้เลือกที่จะไขกุญแจออกมาแล้ว ตอนนี้ผมคงเข้มแข็งพอที่จะเดินต่อไปได้แล้ว....

 

แต่ผมก็คงยังมีกรงสุดท้าย ที่ยังคงไม่อาจจะไขกุญแจเพื่อออกไปจากมันได้....

 

 

 

 

กรงแห่งความอาลัยอาวรณ์....

 

 

 

หวังว่า ผมคงยังไม่กร้าวพอที่จะไขกรง และเดินออกจากกรงนี้ได้ ตลอดไป

เพราะกรงสุดท้าย มันเป็นกรงแห่งความอบอุ่นและไอรักจางๆ ที่เธอ เคยมอบให้ฉัน....

มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ยืนยันว่า ...

 

 

 

 

ฉันยังมีความรู้สึก........

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

ขอบคุณ เนือย

http://kikuka.exteen.com/

สำหรับรูปวาดที่สวยมากๆนี่ด้วยนะครับ....

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-